Διδακτική επίσκεψη στην Αλεξανδρούπολη 31-10-2017

 

Την Τρίτη 31 Οκτωβρίου 2017 πραγματοποιήθηκε διδακτική επίσκεψη των μαθητών/τριών του Σχολείου μας στην πόλη της Αλεξανδρούπολης. Πριν την Αλεξανδρούπολη επισκεφθήκαμε την Ιερά Μονή Παναγίας του Έβρου.

Η Ιερά Μονή Παναγίας ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Αλεξανδρουπόλεως. Βρίσκεται στην παραθαλάσσια περιοχή της Μάκρης και σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από αυτήν. Ιδρύθηκε το 1978 από τον τότε Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως και νυν Θεσ/νίκης κ. Άνθιμον Ρούσσαν. Επανδρώθηκε το 1983 και σήμερα αριθμεί πενήντα Μοναχές με Καθηγουμένη. Το κτιριακό συγκρότημα περιλαμβάνει το αρχικό σε σχήμα Π δυώροφο οίκημα κελλιών και χώρων υποδοχής γύρω από το Καθολικό τη Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου και τη νέα πτέρυγα δηλαδή τράπεζα, κουζίνα, αποθηκευτικοί χώροι, εργαστήρια, βιβλιοθήκη και συμπληρωματικά κελλιά. Η Ιερά Μονή είναι περιτειχισμένη και περιβάλλεται από ελαιώνες καλλιεργούμενους από τις Μοναχές.

 

iemoni1

iemoni2

Στη Μονή υπάρχει ακριβές αντίγραφο της εικόνας της «Παναγίας Τριχερούσας», το πρωτότυπο της οποίας βρίσκεται στην Ιερά Μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους και αποδίδεται στον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό. Η εικόνα είναι η μοναδική εικόνα της Θεοτόκου. Απεικονίζει την Παναγία στην κλασική απεικόνιση της με τον Ιησού στα χέρια της. Η διαφορά της όμως είναι πως κάτω από δεξί χέρι της, στην αριστερή πλευρά της εικόνας όπως την κοιτά κάποιος υπάρχει ένα ακόμη χέρι.

Το χέρι αυτό είναι και η αιτία που στην εικόνα δόθηκε το προσωνύμιο «Τριχερούσα», η Παναγία δηλαδή με τα τρία χέρια.

eikona1

eikona2

 

ΤΟ ΘΑΥΜΑ

 

Η αρχική εικόνα ανήκε στην οικογένεια του Ιωάννη του Δαμασκηνού, ο οποίος έζησε τον έβδομο αιώνα στη Δαμασκό (εξ ου και το Δαμασκηνός) της Συρίας. Ο Ιωάννης ήταν Χριστιανός. Ταυτόχρονα ήταν σύμβουλος του Χαλίφη Ουαλίδ της Συρίας για θέματα που αφορούσαν τον χριστιανικό πληθυσμό.

Λέγεται πως οι θέσεις του κατά των εικονομάχων προκάλεσαν την αντίδραση του παλατιού στην Κωνσταντινούπολη. Εξαιτίας αυτής της στάσης του ήταν να πλεχθεί πλεκτάνη εις βάρος του και στο τέλος να συλληφθεί.

Ο Χαλίφης βέβαιος ότι ο Ιωάννης τον είχε προδώσει διέταξε να του κόψουν το χέρι όπως κι έγινε. Μπροστά σε αυτήν την εικόνα της Παναγίας, ο Ιωάννης προσευχόταν συνεχώς ζητώντας από την Θεοτόκο να τον θεραπεύσει. Γονατισμένος μπροστά στο εικόνισμα είχε κοντά του το ακρωτηριασμένο μέλος και προσευχόταν με ένταση.

Το επόμενο πρωί, όταν ξύπνησε το χέρι του είχε θεραπευτεί. Θέλοντας να ευχαριστήσει την Παναγία, έφτιαξε ένα ασημένιο αντίγραφο του κομμένου του χεριού και το εναπέθεσε στην εικόνα.

Από τότε έμεινε στην εικόνα και κατ επέκταση στην Παναγία το προσωνύμιο «Τριχερούσα»

 

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

 

Ο Ιωάννης μετά το θαύμα που έζησε, αποφάσισε να γίνει μοναχός. Πήγε στη Λαύρα του Αγίου Σάββα στην Παλαιστίνη. Μαζί του πήρε και την εικόνα, που πλέον δεν ήταν ένα «απλό» οικογενειακό κειμήλιο Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ιωάννης στην διαθήκη του ζήτησε να χαριστεί η εικόνα σε όποιον Επίσκοπο με το όνομα Σάββας θα επισκεπτόταν το μοναστήρι μετά τον θάνατο του.

Το 1217 πέρασε στα χέρια του Σέρβου Αρχιεπισκόπου Σάββα. Η εικόνα έμεινε στη Σερβία για αρκετά χρόνια μέχρι τις αρχές του 15ου αιώνα οπότε μεταφέρθηκε στο Άγιον όρος για να μην πέσει στα χέρια των Τούρκων. Από τότε η εικόνα βρίσκεται στη σέρβικη Μονή του Χιλανδαρίου.

Θεωρείται η Ηγούμενος της Μονής αλλά και η Προστάτιδα του λαού της Σερβίας. Υπολογίζεται ότι πάνω στο χρυσό «πουκάμισο» της εικόνας, υπάρχουν περίπου 5.000 πολύτιμοι λίθοι.

Στη Μονή Χιλανδαρίου υπάρχει κτίσμα οι αγιογραφίες του οποίου απεικονίζουν την ιστορία της εικόνας. Μάλιστα υπάρχει επιγραφή στην οποία αναφέρεται:

«Αύτη η τιμία εικών της Υπεραγίας Θεοτόκου, εν η Ιωάννης ο Δαμασκηνός δια συκοφαντίας Λέοντος του Εικονομάχου τμηθείς την χείρα προσπεσών θαυμασίως ιάθη. Μεθ’ ο την θείαν εικόνα λαβών την εν Παλαιστίνη Λαύραν Σάββα του Ηγιασμένου απελθών εμόνασε.

Καιρού δε ικανού παρελθόντος παρά των εκεί εδωρήθη τω εν Αγίοις Αρχιεπισκόπω Σερβίας Σάββα, απελθόντι εκεί χάριν προσκυνήσεως και εις Σερβίαν ταύτην μετακομίσας τω αυταδέλφω αυτού Κράλη Σερβίας Στεφάνω δώρον προσήνεγκεν.

Υποταχθείσης δε της Σερβίας τω εκ της Άγαρ και Ναών και Μοναστηρίων ερημωθέντων, θαυμασίως ευρέθη αύτη η εικών έμπροσθεν της Ιεράς Μονής του Χιλιανδαρίου. Οι δε τότε πατέρες εξεστηκότες μετ’ ευλαβείας ταύτην λαβόντες ένδον του θείου Βήματος του Ναού ταύτην ετέθηκαν.

Αλλ’ εκείθεν εν τω ηγουμενικώ θρόνω παραδόξως ευρέθη, καίτοι δύο που και τρις εν τω Ιερώ παρά των Πατέρων μετέθητο. Εφάνη γαρ εν οράματι τω Ηγουμένω η Κυρία Θεοτόκος λέγουσα προς τούτον ότι ουκ ήλθον του φυλαχθήναι με υφ’ υμών αλλ’ υμάς υπ’ εμού. Ενθέν τοι και ευπρεπίσαντες τον θρόνον επέθηκαν την ιεράν εικόνα ποιούντες κοινήν παράκλησιν έκτοτε μέχρι της σήμερον κατά παν Σάββατον.

Ήτις και Τριχερούσα εκλήθη δια το προς τον Ιωάννην Δαμασκηνόν ρηθέν τερατούργημα, αργυράν χείρα τη εικόνι ανατιθέντα εις ανάμνησιν του θαύματος. 1809 Οκτωβρίου 29ην».

Τέσσερα Παρεκκλήσια - Αγίου Χαραλάμπους, Αγίου Βλασίου, Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, Αγίας Ευφημίας - οριοθετούν την περιοχή της Μονής και δύο - του Αγίου Ανθίμου και του Αγίου Ανδρέα - είναι ενσωματωμένα, αυτήν. Τα ασκούμενα στην Ιερά Μονή παραδοσιακά διακονήματα είναι: η Βυζαντινή αγιογραφία, η ιερορραπτική, η εκκλησιαστική κεντητική, η κατασκευή μοσχοθυμιάματος και μικροαντικειμένων και η κηροπλαστική. Η Μονή συνδέεται με Ιερές Μονές ομόδοξων χωρών Βουλγαρίας, Σερβίας, Ρουμανίας, Ρωσίας, Συρίας, Λιβάνου και φιλοξενεί τις εξ αυτών μοναχές προς εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, της βυζαντινής μουσικής και των ενεργών διακονημάτων της.

Τα πολλά αποθησαυρισμένα άγια Λείψανα Ιεραρχών, Οσίων, Μαρτύρων, αποτελούν μέγιστη ευλογία για τη Μοναστική Αδελφότητα και τους προσκυνητές. Η ετήσια Πανήγυρις τελείται την 23η Αυγούστου, κατά την απόδοση της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τελούνται κατά τη διάρκεια του έτους δύο Σαρανταλείτουργα και αγρυπνίες στις Δεσποτικές, Θεομητορικές και Αγίων εορτές με τη συμμετοχή του ευλαβούς λαού της Αλεξανδρούπολης και της ευρύτερης περιοχής. H Αδελφότητα χάριτι θεία κάτω από την πατρική μέριμνα του καταξιωμένου νέου Ποιμενάρχου της κ. Ανθίμου (Κουκουρίδη) συνεχίζει την πορεία της, διακονούσα την παραμεθόριο περιοχή του Έβρου.

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμο ο οποίος το 1981, αποφοίτησε από την Εκκλησιαστική Σχολή της Ξάνθης. Ο Σεβασμιότατος συνομίλησε με μαθητές/τριες του Σχολείου και με καθηγητές, προτρέποντάς τους να βλέπουν τις θετικές πλευρές των πραγμάτων και των δυσκολιών της ζωής. Η χορωδία του Σχολείου έψαλλε τη Φήμη του Σεβασμιοτάτου ενώ κατά την αποχώρηση μαζί με τα κεράσματα δόθηκαν και αναμνηστικά δώρα.

 alex1

Η εκδρομή στην Αλεξανδρούπολη ολοκληρώθηκε με περίπατο στην παραλία και το Φάρο της πόλης και συνομιλία για τα όσα θαυμαστά είδαμε και ακούσαμε.

alex2