Το Γενικό Εκκλησιαστικό Λύκειο - Γυμνάσιο Ξάνθης ενθυμείται και τιμά την επέτειο της Άλωσης της Πόλης

Η 29η του Μαΐου του 1453 έμελλε να μείνει χαραγμένη ως η αποφράδα για τον Ελληνισμό ημέρα, μια ημέρα σημαδιακή, αφού η ιστορία και ο ελληνικός πολιτισμός επρόκειτο να συναντηθούν με ένα από τα μεγαλύτερα πλήγματα. Είναι η ημέρα της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς Τούρκους υπό τον Μωάμεθ Β” τον Πορθητή.

Την Τρίτη 29 Μαΐου 2018 πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του πνευματικού κέντρου της Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης και Περιθεωρίου, κάτωθεν του Ιερού Καθεδρικού Ναού της του Θεού Σοφίας, ανοιχτή εκδήλωση μνήμης για την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (565η επέτειο από την αποφράδα εκείνη ημέρα), παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ξάνθης και Περιθεωρίου κ. Παντελεήμονα, του Διευθυντού Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης, κληρικών, διευθυντών και εκπαιδευτικών σχολείων της περιοχής, προέδρων πολιτιστικών συλλόγων της Ξάνθης, γονέων και κηδεμόνων και πολλών άλλων. Η επετειακή εκδήλωση μνήμης τελούσε υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Ξάνθης και Περιθεωρίου.

AP1

         Αφού εψάλη το τρισάγιο στη μνήμη του τελευταίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και των υπερασπιστών της Πόλης από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη, οι μαθητές/τριες του Εκκλησιαστικού Σχολείου Ξάνθης, υπό την καθοδήγηση του εκπαιδευτικού κ. Πασχάλη Σκορδούλη, φιλολόγου του Σχολείου, παρουσίασαν, με ανακοινώσεις, αναφορές και κείμενα ιστορικά, τα τραγικά γεγονότα των ημερών της πολιορκίας. Ταυτόχρονα, ανέδειξαν τη γενικότερη προσφορά του βυζαντινού κράτους στον παγκόσμιο πολιτισμό και κατέδειξαν στο κοινό που παρακολούθησε την εκδήλωση στοιχεία από άγνωστες πλευρές του Βυζαντίου. Υπενθύμισαν πως το Βυζάντιο, ζει, υπάρχει και είναι ενεργό σε όλα τα στρώματα του ελληνικού πληθυσμού τόσο στον ελλαδικό χώρο, όσο και στον ελληνισμό της διασποράς. Η ελληνική γλώσσα και η ορθόδοξη παράδοση αποτελούν τα συστατικά στοιχεία της νεοελληνικής ταυτότητας που κληροδοτήθηκαν από τη βυζαντινή ιστορική πραγματικότητα.

Σε κλίμα κατανυκτικό οι μαθητές/τριες του Εκκλησιαστικού Σχολείου με όχημα τον λόγο και τη βυζαντινή μουσική κατάφεραν να μεταδώσουν συγκίνηση και αναστοχασμό για αξίες του παρελθόντος που άλλες φανερά, άλλες άρρητα και υποσυνείδητα, καθορίζουν την ταυτότητά μας και προσδιορίζουν το μέλλον μας.

«πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θα ’ναι»..»


AP5


AP7


AP6


AP8


AP9


AP10


AP11


AP12


AP13


AP14


AP15


AP16